نکته های قرآنی/۶۸

شراب بهشتی

یَتَنَازَعُونَ فیها کَأساً لَّا لَغوٌ فیها وَلا تَأثیمٌ:

آنان (بهشتیان) در آنجا، جام شرابی را دست به دست می دهند، که در (نوشیدن) آن نه بیهوده گویی است و نه گنهکاری.

طور/۲۳

شراب دنیوی، عقل انسان را زایل می کند و او را به یاوه گویی و بیهوده گویی می کشاند، علاوه بر آن موجب تحریک قوای جنسی گشته و انسان را به گناه سوق می دهد. لذا قرآن می فرماید: بهشتیان، جام های شرابی را به یکدیگر تعارف می کنند که نه کوجب بیهوده گویی می شود و نه گناه، بلکه به تعبیر قرآن «شَراباً طَهُوراً» (انسان/۲۱) است.

تفسیرنور/ج۱۱/ص۲۸۵

دانستنی های قرآن/۵۵

جامع ترین تفسیر قدیمی شیعه امامیه «مجمع البیان» در ۱۰ مجلد، اثر ابوعلی فضل بن حسن طبرسی (م ۵۴۸ ق) به عربی است که به فارسی ترجمه شده است.

مهم ترین تفسیر شیعه در قرن چهاردهم تفسیر «المیزان» اثر آیت الله العظمی طباطبایی (ره) (م ۱۳۶۱ ش) است که در ۲۰ جلد بخ زبان عربی و ۲۰ جلد به زبان فارسی ترجمه و چاپ شده است.

شناخت قرآن/ص۱۱۵

قرآن در کلام بزرگان/۱۵

میرزا اسماعیل دولابی (ره)

یک آیه قرآن که نظرت را جلب می کند، تا آن را هضم نکرده ای و نخورده ای و سیراب نشده ای  از آن عبور نکن.

پاک کردن ته ظرف غذا مستحب است. پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم ظرفی را که در آن غذا میل می فرمود با انگشت تا آخرین ذرات غذا را چنان پاک می کردند و می خوردند که نیازی به شستن نداشت!

مصباح الهدی/ج۱/ص ۴۳۷

پندهای قرآنی/۲۱

آیت الله میرزا جواد آقا ملکی (ره):

معرفت به حقیقت قرآن، ملازم با معرفتِ عظمت آن است و آن هم ملازم با عظمت گوینده و متکلم به آن است و کسی تا این پایه، معرفت حاصل کند، به ناچار در مواقع تلاوت آن حضور قلب خواهد داشت و در خواندن آن تدبّر خواهد نمود.

المراقبات/ص ۲۲۸

نکته های قرآنی/۶۷

اخلاص در قرآن

وَ مَا اُمِرُوا اِلّا لِیَعبُدُوا اللهَ مُخلِصینَ لَهُ الدّینَ حُنَفَاءَ:

و به آنها دستوری داده نشده جز این که خدا را بپرستند، در حالی که دین خود را برای او خالص کنند و از شرک به توحید باز گردند.

بینه/5

سفیان بن عُیَینه می گوید:

از حضرت صادق علیه السلام درباره این آیه پرسیدم: وَ مَا اُمِرُوا اِلّا لِیَعبُدُوا اللهَ مُخلِصینَ لَهُ الدّینَ حُنَفَاءَ:؛

جز کسی که با دلی سالم به نزد خدا آید.   (شعراء/89)

فرمود: دل سالمی که پروردگارش را دیدار می کند و کسی جز او را به خود راه نمی دهد. و فرمود: هر دلی که در آن شرکی یا تردیدی باشد، فرو افتاده است و همانا آنان (اولیای الهی) پارسایی در دنیا را برگزیدند تا دلهایشان فقط برای سرای واپسین باشد.

اصول کافی/ج3/ص41

دانستنی های قرآن/۵۴

سید جمال الدین اسدآبادی از دعوت کنندگان به قرآن و نخستین کسی که شعار «بازگشت به قرآن» را در سطح جهان اسلام درانداخت. سید جمال الدین در شعبان 1254 ق در اسدآباد همدان زاده شد. مهم ترین تکیه گاه سید جمال الدین در رسالت بیداری گری اسلامی، قرآن بوده است. به گفته او قرآن، بازوبند پهلوانان و از لوازم از لوازم جهیزیه عروس نیست و نباید آن را در بالای طاقچه نهاده و صرفاً تقدیس کرد و برای ثواب اخروی خواند، بلکه باید دانست قرآن، کتاب زندگی وحیات است و عامل بیداری و عزت و عظمت.

ج2/ص1275تا1277

دانستنی های قرآنی/۵۳

آسمان هفت گانه

هُوَالَّذی خَلَقَ لَکُم ما فی الارضِ جَمیعاً ثُمَّ استَوَی اِلَی السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبعَ سَمَاوَاتٍ و هُوَ بِکُلِّ شَیءٍ علیمٌ:

اوست کسی که آنچه در زمین است، جملگی را برای شما آفرید، سپس به آسمان پرداخت و آنها را در هفت آسمان تنظیم کرئ و او به هر چیزی داناست.

بقره/۲۹

تعداد افلاک در هیئت بطلمیوسی ۹ عدد بود، اما تعداد آسمان های قرآن ۷ عدد است. از این رو دانشمندان مسلمان در پی توجیه و انطباق یافته های علمی زمانه خود با آیات قرآن برآمدند؛ از جمله علامه مجلسی (ره) محدث مشهور در جلد ۵۷ صفحه ۵ بحارالانوار در مورد آیه ۲۹ سوره بقره می نویسد: هفتگانه بودن آسمان ها منافاتی با ۹گانه بودن آنها که در علم نجوم، ثابت شده است ندارد. زیرا آسمان هشتم و نهم در زبان دینی ، به کرسی و عرش تعبیر شده است.

رجوع به قرآن و علوم طبیعی/ص۶۰تا۷۰

حکایت قرآنی/۲۸

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلّم آن چنان بسیار عبادت می نمود که بر اثر ایستادن و قیام زیاد، پاهای مبارکش ورم کرد؛ تا بِدان حد نماز شب می خواند که چهره اش زرد شد و آنچنان در حال عبادت می گریست که از حال می رفت.

شخصی به آن حضرت عرض کرد: مگر نه این است که خداوند در قرآن فرمود:

لِیَغفِرَ لَکَ اللهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِکَ وَما تَأَخَّرَ   (فتح/۲)

چرا اینگونه خود را به زحمت می اندازی؟

فرمود: اَفَلا اَکُونُ عَبداً شَکُوراً ؟  آیا بنده سپاسگزار نباشم؟

هزار و یک حکایت قرآنی/ص ۱۲۵

پندهای قرآنی/۲۱

آیت الله میرزا جواد آقا ملکی (ره):

معرفت به حقیقت قرآن، ملازم با معرفت عظمت آن است و آن هم ملازم با عظمت گوینده و متکلّم به آن است و کسی تا این پایه، معرفت حاصل کند، به ناچار در مواقع تلاوت آن حضور قلب خواهد داشت و در خواندن آن تدبّر خواهد نمود.

المراقبات/ص228

نکته های قرآنی/۶۶

انفاق در نهان و آشکار

وَانفَقُوا مِمَّا رَزَقناهُم سِرّاً وَ عَلانِيَةً یَرجُونَ تِجارَةً لَن تَبُورَ

و از آنچه روزی داده ایم در نهان و آشکار انفاق کرده اند، (آنها) به تجارتی امید بسته اند که هرگز زوال نمی پذیرد.

فاطر/۲۹

«انفاق از رزق در سر و علانیه» به معنای این است که از مال خود به فقراء می دهند و چون در انفاق های مستحبّی می ترسند جنبه خودنمایی به خود بگیرد و خلوص آن از بین برود، لذا آن را پنهانی انجام می دهند و در انفاق های واجب، برای اینکه اطاعت خدا در بین مردم شایع شود و دیگران هم تشویق شوند، علنی می دهند.

تفسیر المیزان/ج۱۷/ص۶۰

دعای قرآنی/۳۱

رَبِّ اِنّی لِمَا اَنزَلتَ اِلَیَّ مِن خَیرٍ فَقیرٌ :

پروردگارا! من به خیری که برایم بفرستی، نیازمندم.

قصص/۲۴